Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.

(Йигирма биринчи суннат)

Абу Самҳ розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:

«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Қиз боланинг пешоби (теккан нарса) ювилади. Ўғил боланинг пешоби (теккан нарсага сув) сепилади», дедилар».

Абу Довуд ва Насаийлар ривоят қилганлар.

Шарҳ: Абу Самҳ розияллоҳу анҳунинг айтишларича, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ғусл қилмоқчи бўлсалар, «Мени тўсиб тур», дер эдилар. У киши орқаларини ўгириб, тўсиб турар эдилар. Бир куни Ҳасан ёки Ҳусайн розияллоҳу анҳумолардан бирлари Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг кўксиларига бавл қилиб юборган. Шунда Абу Самҳ розияллоҳу анҳу ўша жойни ювиб ташламоқчи бўлганларида Расули Акрам ушбу ҳадисни айтганлар.

Уламоларимиз «Қиз боланинг пешоби ювилишига сабаб, унинг пешоби қуюқ бўлиб, теккан жойига ёпишиб қолади, ўғил боланика эса ундай эмас», дейдилар.

«Ҳадис ва ҳаёт» китобидан