Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.

عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَجَدَ يَضَعُ رُكْبَتَيْهِ قَبْلَ يَدَيْهِ، وَإِذَا نَهَضَ رَفَعَ يَدَيْهِ قَبْلَ رُكْبَتَيْهِ. رَوَاهُ أَصْحَابُ السُّنَنِ.

Воил ибн Ҳужр розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:

«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам сажда қилсалар, икки тиззаларини икки қўлларидан олдин қўяр эдилар. Турсалар, икки қўлларини икки тиззаларидан олдин кўтарар эдилар».

«Сунан» эгалари ривоят қилганлар.

Шарҳ: Аввало ҳадиснинг ровийcи Воил ибн Ҳужр розияллоҳу анҳу билан яқиндан танишиб олайлик:

Воил ибн Ҳужр ибн Робиъа ал-Ҳазрамий, кунялари Абу Ҳунайд.

Бу саҳоба Ҳазрамавт қабиласидан бўлиб, оталари шу қабиланинг бошлиғи эдилар.

Оталари Воил ибн Ҳужрни Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга элчи қилиб юборишларидан олдин Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам у кишининг келишларини башорат бериб:

«Воил ибн Ҳужр узоқ бўлган Ҳазрамавтдан, Аллоҳ ва Расулига рағбат билан, итоат қилган ҳолда келади», деб айтдилар.

У келганида ёнларига ўтирғизиб:

«Эй Парвардигоро, Воил ва унинг зурриётини баракали қилгин», деб дуо қилдилар.

Сўнгра Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам бу кишини қабилаларига имом қилиб тайинладилар.

Кейинчалик Воил ибн Ҳужр Куфада истиқомат қилдилар. Али розияллоҳу анҳу билан Сиффийн урушида иштирок этдилар.

Ушбу ҳадисдан олинадиган фойдалар:

1. Саждага кетаётганда олдин тиззаларни, кейин қўлларни қўйиш.

2. Саждадан тураётганда олдин қўлларни, кейин тиззаларни кўтариш.

 «Ҳадис ва ҳаёт» китобидан